Büyüme yolunda gerekli bir diğer etabı daha başarıyla tamamladık. Bu etabın çok kolay olduğunu söyleyemem. Aslında zorluktan kastım, kendi içimde yaşamış olduğum çelişkilerden kaynaklandı. Bu çelişkiler yüzünden zaman zaman ne yapacağımı, nasıl yönlendireceğimi bilemedim ve yanlış bir şey yapma korkusuyla stres oldum açıkçası.
Kendi adıma yanlış yaptığımı düşündüğüm şeyleri yazarak başlamak istiyorum. Mira daha 1.5 yaşındayken çişini ve kakasını tuvalete yapıyordu. Hatta bir gün boyunca bezsiz takıldı hiçbir kaza olmadan. Genelde bezi çıkardığınız zaman tamamen çıkarın, gece de takmayın gibi bir kanı vardı çevremden edindiğim. Bende bu tezden yola çıkarak gece uykusunun en tatlı yerinde Mira'yı çişe kaldırmak gibi bir hata yaptım. Mira bebekliğinden beri geceleri çok sık uyanan bir bebek değildi ve genelde kesintisiz uyurdu. Bu yüzden çişe kalkma fikri pek hoşuna gitmedi, kıyametleri kopardı ve tabiki tuvalete bile oturmadı uyku sersemi. Ben de kendi kendime ''Demek ki hazır değil daha'' dedim ve gündüz de bez bağlamaya devam ettim. Halbuki ne alakası var çocuğun gece uyandırılmak istememesiyle hazır olup olmamasının. En azından bir gece bekleyip yatağı ıslatıp ıslatmayacağını görebilirdim. Diyelim ki ıslattı o zaman gece uyuduktan sonra altını bağlayabilirdim ya da altına sızdırmaz bezlerden koyup gece arada kontrol edebilirdim. Velhasıl 1.5 yaş trenini kaçırdık. Galiba 2. hatam Minnie sever kızıma Minnie'li Huggies bezleri almam oldu. Ondan sonra aralarında duygusal bir bağ kuruldu sanırım :) Minnie'li bezim de Minnie'li bezim...
Daha sonra araya kış girdi ve yarım gün oyun grubuna gittiği için bez bırakma olayını bir sonraki yaza ertelemeye karar verdik. Tabi bu sırada 2.5 yaşına geldik, tamamen bilinçli ve herşeyi anlayıp konuşabilen bir çocuk olduk. Ondan sonra ikna et bakalım bezi bırakmaya.
Bunun için tatile gidip dönmeyi bekledik. Tatilden geldiğimiz günün ertesi günü bezi çıkarış o çıkarış. Tatile giderken bütün bezleri yanımızda götürdüğümüz için Mira'ya evde bez kalmadığını söyledik. Tamam bez olmadığını anladı da niye Makro'ya gidip almadığımızı anlamadı :) Uçak bileti bile alacak olsa Makro'ya gidip alalım diyor bizimki. Velhasıl ne klozete ne de lazımlığa oturmayı bir türlü kabul etmedi. Bu arada öncesinde tuvaletle ilgili kitaplar almış, fikri empoze etmeye çalışmıştım. Sesli tuvalet kitabını çok sevip sürekli elinde gezdirdiği halde gene de hiçbir şekilde oturmayı kabul etmiyordu. ''Benim çişim yok, gelmedi'' gibi bahanelerle kaçıyordu. Daha sonra suyla oynamayı çok sevdiği için aklıma bir leğene su koyup içine suda oynayabileceği, sevdiği oyuncakları atmak geldi. Leğenin hatrına lazımlığında oturarak dakikalarca oyuncaklarıyla oynadı. Tüm banyo su oldu her seferinde. Hatta bir ara geldiğimde bizimki ufacık leğenin içine girmiş orada oturup oynuyordu. Bu şekilde oynarken lazımlığa çişini yapmışlığı da var ama 1 kez yapıyorsa ondan sonra gene inat edip yapmıyordu. Daha sonra uyanıklaştı çişini yapmadan lazımlıkta oturarak suyla oynamaya başladı. Ben sorduğumda yapıcam şimdi diye geçiştiriyordu. Suyla oynamaktan sıkılınca bana ''seni kandırdım çişim yoktu ki'' demişliği bile var. Sonuçta suyla oynamak tuvaletini yapmasa bile lazımlığa oturmasına yardımcı olmuş oldu.
Lazımlığa oturmak istemediği zamanlar özellikle sabah uyanınca tuvaletinin olduğundan emin olduğum için duşa sokup duş aldırıyordum ve bütün gece çişini tuttuğu için duşta kaçırıyordu. Birkaç sabah bu şekilde devam ettik birkaç gün sonra duşa girerken çişim yok, çiş yapmicam demeye başladı :)
Ondan sonra lazımlığı her kullandığında altına bir Kinder yumurta saklıyorduk. Kinder hastası olduğu için ona çok cazip geldi sabahları zorluk çıkarmadan çişini yapmaya başladı. Bez bırakma serüveninin 7. gününde yaz okuluna başladık. Onun için değişik ve bilmediği bir ortamdı. Sabah okula giderken tuvaletimizi yapıp öyle gidiyorduk. Öğretmenlerine tuvalet eğitimine yeni başladığımızı tam oturtamadığımızı söylediğimde ''Evde annelerine zorluk çıkaran çocuklar burada naz yapmıyorlar hiç, merak etmeyin'' gibi bir şey söylediler. Bende gün boyunca okulla irtibat halinde kaldım durumu takip etmek adına fakat sabah 10'dan akşam 5'e kadar çişini tutmasına şapka çıkardık. Öğretmeni ''ben böyle bir çocuk görmedim'' dedi. Tam bir sarı inat bizimki. Yapmam dediyse yapmaz.
8. gün de aynı şekilde okulda gün boyu tutup kapıya gelince altına kaçırdı dayanamayıp. Çişini tuvalete veya lazımlığa yapmasına rağmen henüz kakasını yapmıyordu. 8. gün kakasını son kez altına yaptı.
9. Gün gene sabah evde çişimizi yapıp gittik, okulda tuttuk ama eve gelince herşey normal. Artık biz sormadan bile kendi gelip çişim geldi demeye başladı.
10. gün de kendi kendine kakasını yaptı ve bizim için bu macera da 10. gününde son bulmuş oldu :) Tabi bunda Almanya'dan getirdiğim dev boyutta Kinder yumurtanın etkisi büyük. Allahtan çok sık gördüğü birşey değil de, önemli bir cazibesi oldu bu yolda :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder